10 กุมภาพันธ์ 2548
วีรบุรุษ-วีรสตรีชาวบ้าน
หัชชา ศรีปลั่ง
10 กุมภาพันธ์ 2548
ก็เป็นเรื่องสืบเนื่องต่อจากเรื่องที่แล้วครับ ที่จริงคิดเรื่องนี้ก่อนที่จะนึกถึง เจน กูดัลล์ แต่ยังหาข้อสรุปอะไรไม่ได้ จนเขียนเรื่องเจนเสร็จไปแล้ว เข้านอนก็คิดต่อ จนพอจะได้ข้อสรุปอะไรบางอย่าง เลยเอามาเล่าในที่นี้เสียเลยดีกว่า
ว่าที่จริงก็เกี่ยวกับเจนด้วยนั่นแหละ แต่ยังคิดถึงอีกหลายคน ทั้งคนไทยและต่างประเทศ ลองยกตัวอย่างเพิ่มอีกสักสองสามคน
ครูเตือนใจ ดีเทศ เคยเห็นตัวจริงที่สนามบินหาดใหญ่ นานมาแล้ว แต่ไม่ได้เข้าไปพูดคุยด้วย เห็นมากันเป็นคณะหลายคน
ครูสังคม ทองมี ไม่เคยพบตัวจริง แต่หลายคนคงรู้จักกันนานแล้ว
เซอร์ริชาร์ด ปีโต กับเซอร์ริชาร์ด ดอลล์ ผู้ที่รณรงค์เรื่องการไม่สูบบุหรี่ จนประสบผลสำเร็จในยุโรปและอเมริกาอย่างกว้างขวาง
และอีกหลายๆ คน
ทำให้มานึกถึงในวงการแพทย์ หลายสถาบันมีการให้รางวัลแก่แพทย์ดีเด่นหรือแพทย์ตัวอย่าง แล้วก็มีบางรายที่มีคนบ่นว่าทำไมถึงเปลี่ยนไป ไม่อุทิศตนเสียสละเหมือนเดิม ก็เลยชักสงสัยว่ารางวัลนั้นตั้งใจให้กับผลงานที่ผ่านมา หรือจะให้กับผลงานที่ยังไม่ได้ทำ ถ้าจะให้กับผลงานที่ผ่านมาของเขา ก็ไม่ต้องคิดอะไรมาก แต่ถ้าจะให้กับผลงานที่คาดว่าเขาหรือเธอเหล่านั้นจะทำในอนาคต ก็คงต้องพูดกันให้ชัดเจน และปรับเปลี่ยนเกณฑ์ในการให้รางวัลเสียบ้างก็คงจะดี
เลยมานึกว่าจริงๆ แล้วอะไรทำให้บางคนทำในสิ่งที่ดี ที่แตกต่าง และสร้างผลกระทบกับสังคมได้มากกว่าคนอื่น ทำให้เสียเวลาวิเคราะห์เสียจนไม่ได้นอนจนถึงเช้า ก็พอจะได้ความว่าเขาและเธอเหล่านั้นคงต้องมี
10 กุมภาพันธ์ 2548
ก็เป็นเรื่องสืบเนื่องต่อจากเรื่องที่แล้วครับ ที่จริงคิดเรื่องนี้ก่อนที่จะนึกถึง เจน กูดัลล์ แต่ยังหาข้อสรุปอะไรไม่ได้ จนเขียนเรื่องเจนเสร็จไปแล้ว เข้านอนก็คิดต่อ จนพอจะได้ข้อสรุปอะไรบางอย่าง เลยเอามาเล่าในที่นี้เสียเลยดีกว่า
ว่าที่จริงก็เกี่ยวกับเจนด้วยนั่นแหละ แต่ยังคิดถึงอีกหลายคน ทั้งคนไทยและต่างประเทศ ลองยกตัวอย่างเพิ่มอีกสักสองสามคน
ครูเตือนใจ ดีเทศ เคยเห็นตัวจริงที่สนามบินหาดใหญ่ นานมาแล้ว แต่ไม่ได้เข้าไปพูดคุยด้วย เห็นมากันเป็นคณะหลายคน
ครูสังคม ทองมี ไม่เคยพบตัวจริง แต่หลายคนคงรู้จักกันนานแล้ว
เซอร์ริชาร์ด ปีโต กับเซอร์ริชาร์ด ดอลล์ ผู้ที่รณรงค์เรื่องการไม่สูบบุหรี่ จนประสบผลสำเร็จในยุโรปและอเมริกาอย่างกว้างขวาง
และอีกหลายๆ คน
ทำให้มานึกถึงในวงการแพทย์ หลายสถาบันมีการให้รางวัลแก่แพทย์ดีเด่นหรือแพทย์ตัวอย่าง แล้วก็มีบางรายที่มีคนบ่นว่าทำไมถึงเปลี่ยนไป ไม่อุทิศตนเสียสละเหมือนเดิม ก็เลยชักสงสัยว่ารางวัลนั้นตั้งใจให้กับผลงานที่ผ่านมา หรือจะให้กับผลงานที่ยังไม่ได้ทำ ถ้าจะให้กับผลงานที่ผ่านมาของเขา ก็ไม่ต้องคิดอะไรมาก แต่ถ้าจะให้กับผลงานที่คาดว่าเขาหรือเธอเหล่านั้นจะทำในอนาคต ก็คงต้องพูดกันให้ชัดเจน และปรับเปลี่ยนเกณฑ์ในการให้รางวัลเสียบ้างก็คงจะดี
เลยมานึกว่าจริงๆ แล้วอะไรทำให้บางคนทำในสิ่งที่ดี ที่แตกต่าง และสร้างผลกระทบกับสังคมได้มากกว่าคนอื่น ทำให้เสียเวลาวิเคราะห์เสียจนไม่ได้นอนจนถึงเช้า ก็พอจะได้ความว่าเขาและเธอเหล่านั้นคงต้องมี
- ความชอบในเรื่องที่จะทำ ชอบแบบหลงใหล ฝังใจ ว่าอย่างไรต้องทำเรื่องนี้ มีความสุขที่จะทำเรื่องนี้ เห็นประโยชน์ของสิ่งที่ทำ ฯลฯ
- ความมุ่งมั่นที่จะทำ ไม่หวั่นไหว ผัดวันประกันพรุ่ง ฟุ้งซ่าน จับจด (อิอิ ว่าตัวเองชัดๆ)
- ความพยายามคิดค้นคว้า ไตร่ตรอง แก้ปัญหา เห็นปัญหาเป็นสิ่งท้าทายสติปัญญา ไม่ใช่อุปสรรค
- การทบทวนเรื่องราวที่ทำ สรุปปัญหาและความรู้ ก่อให้เกิดเป็นปัญญา นำไปสู่หนทางใหม่ๆ
Comments:
<< Home
อืมม ผมก็ไม่เห็นจะรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับมะเร็ง ยิ่งศึกษา ก็ยิ่งมีสิ่งที่ไม่รู้มากมาย เหมือนว่าเราเห็นภาพต้นไม้ ที่จริงเราไม่ได้เห็นต้นไม้ แต่เราเห็นสิ่งที่เราคิด (เอาเอง) ว่าเป็นต้นไม้ จริงๆ แล้วมันก็ไม่ใช่ เป็นแต่แสงที่ตกกระทบตา เป็นแต่สัญญาณประสาทที่ไปถึงสมอง เป็นแต่การตีความที่สมองมีต่อการกระตุ้นที่ได้รับจากตา
ตอนเมื่อรู้น้อย ก็นึกว่ารู้จักต้นไม้ดีแล้ว แต่ยิ่งรู้มากขึ้น ก็กลับรู้ว่าไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับต้นไม้ ก็คล้ายกับประโยคที่ว่า สูงสุดคืนสู่สามัญ ลองสังเกตว่าหากเราไปปรึกษาผู้รู้ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง สิ่งที่ได้รับแทนที่จะเป็นคำตอบ ก็มักกลับกลายเป็นคำถามมากมายที่อยากให้เราช่วยหาคำตอบให้
แสดงความคิดเห็น
ตอนเมื่อรู้น้อย ก็นึกว่ารู้จักต้นไม้ดีแล้ว แต่ยิ่งรู้มากขึ้น ก็กลับรู้ว่าไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับต้นไม้ ก็คล้ายกับประโยคที่ว่า สูงสุดคืนสู่สามัญ ลองสังเกตว่าหากเราไปปรึกษาผู้รู้ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง สิ่งที่ได้รับแทนที่จะเป็นคำตอบ ก็มักกลับกลายเป็นคำถามมากมายที่อยากให้เราช่วยหาคำตอบให้
<< Home
